آموزش نصب دزدگیر 4 زون

نصب دستگاه

1-  كانكترهايا آنتن ، بلند گوي داخلي وترانس را از جاي خود خارج كنيد

2-   سه عدد ضامن نگهدارندة فيبر مدار چاپي را كمي به طرف پايين فشار دهيد وفيبر مدار چاپي را ا زجاي خود خارج كنيد .

3-            جعبه دستگاه را روي ديوار نصب كنيد .

4-   فيبر مدارچاپي را با احتياط سرجاي خود قرار دهيد. براي اين كار ابتدا قسمت بالاي فيبر را جا بيندازيد ( دقت كنيد كه سه عدد بين در سوراخهاي فيبر قرار گيرد ) سپس سه ضامن نگهدارنده را به طرف پايين فشار دهيد وفيبر را جا بيندازيد (دقت كنيد سيم بلند گوي داخلي در شيار بالاي فيبر قرار گيرد )

5-   كانكتر آتن ،بلندگوي داخلي وترانس را سرجاي خود قرار دهيد .

6-   براي كار بهتر گيرندة دستگاه ، آنتن را تا انتها بكشيد . سعي كني دستگاه‌هاي جانبي (مانند تلفن كننده ) را كنار آنتن نصب كنيد .

7-  اگر مايل به استفاده از آلف سوئچ برا ي خاموش كردن دستگاه در شرايط خاص هستيد .مي توانيد سيم متصل به كانكتر .ALPLASW  را از وسط بچينيد و دو سر آن را به آلفا سوئيچ لهيم كنيد . براي اين كار ابتدا بايد كانكتر را از جاي خود خارج كنيد. در هنگام خاموش بودن آلفا سوئيج بلند گوي داخلي وآژير وبلند گوي خارجي قطع مي شود . قسمت‌هاي ديگر فعال خواهد بود .

سمت چپ جفبه شيار مناسب براي نصب الفا سوئيچ وجود دارد .

8-  دستگاه داراي چندين مسير براي ورود سيم است . سيم ها ر به نحوي مرتب نماييد كه هيچ كدام از سيم ها به خنك كننده اتصال نكند واز روي مدار رد نشود، بهتر است قبل از جا زدن فيبر مدار چاپي همه سيم ها ر وارد دستگاه نماييد .

9-  دستگاه بايد حداقل 20 سانتيمتر با اشياي اطراف فاصله داشته باشد اين فاصله براي كار صحيح گيرنده وخنك شدن دستگاه الزامي است .

سيم بندي :‌

1-           AUX  ( 13 . 6eo )

تغذيه كليه چشم ها را با حفظ جهت به طور موازي به هم وصل كنيد سپس با رعايت جهت صحيح به ترمينال . AUX  وصل كنيد. اين مسير منجر به يك فيوز نيم آمپر است .هرگز تغذية تلفن كننده خودكار را به اين ترمينال وصل نكنيد تا در صورتي كه به هردليل فيوز اين مسير بسوزد تلفن كننده از كارنيفتد .

2-SP خروجي براي بلندگوها

بلندگوها را به طور موازي به سيم وصل كنيد ( حداكثر 2 بلندگوي 18 هم ، 10 الي 20 ولت ) سپس آن ها را به ترمينال SP  وصل كنيد .

3- SIR   خروجي براي آژير

اگر از آژير استفاده مي كنيد سيم هاي آن را با رعايت جهت صحيح به ترمينال  SIR وصل كنيد

4- Z1 , Z2 , Z3 , Z4

فرمان چشم هاي هر زون با هم سري كنيد وبه ترمينال زون مربوط به آن وصل  كنيد .

5- 220 ولت :

سيم هاي برق شهر را با احتياط به اين ترمينال وصل كنيد . براي برق حتماً از سيمي با ضخامت مناسب استفاده كنيد .

6- BAT  ترمينال باتري :

با دقت دررعايت جهت ، سيم هاي باتري وصل كنيد ،سيم قرمز به مثبت وسيم مشكي به منفي سيم هاي تلفن كننده را نيز به اين ترمينال وصل كنيد اين مسير به يك نيوز 4 آمپر مجهز است

7-OUT منفي (خروجي براي فرمان در باز كن يا …) 

كاربردالف :فرمان در باز كن

در صورتيكه اين دستگاه را انتخاب كنيد با فشار دكمة زنگ اين ترمينال براي يك لحظه خروجي منفي مي دهد اين فرمان براي راه اندازي رله درباز كن مناسب است . يك سر بوبين يك رلة 12 ولت را به AUX  وسرديگر بوبين آن را به وسيله كنتاكت اين رل مي تواني مدار فرمان يك درباز كن را فعال كنيد

كاربردب :نمايش روشن بودن دستگاه

در صورتيكه اين حالت را انتخاب كنيد :هر گاه دستگاه روشن  ARM  شود اين ترمينال خروجي منفي ثابت مي دهد اين خروجي براي روشن كردن يك LED  يك مقاومت 1 كيلواهم قرار دهيد ومثبت آن را بهAUX وصل كنيد .

اين حالت براي دستگاه به EXPANDER  زون هاي دستگاه را افزايش مي‌دهد وهمچنين براي اتصال دستگاه به چشم هاي حافظه دار نيز كاربرد . دستگاه CLASSIC EXPANDER  داراي يك كمكي است ويك زون دستگاه را به6 زون تبديل مي كند ، استفاده از اين دستگاه براي موادي كه تعداد چشم ها زياد است توصيه مي شود .

طرز كار دستگاه

دستگاه داراي 3 حالت خاموش ( DISARM) روشن ( ARM) ونيمه فعال (RARTSET) است كه در ادامه شرح داده مي شود .

1-           روشن ( ARM )

با فشار دكمة ريموت دستگاه با يك تك آژير ( يك بيپ طولاني در بلند گوي داخلي ) روشن مي شود چراغ ARM به نشانة روشن بودن دستگاه روشن خواهد شد، در اين حالت همة زون ها فعال خواهد بود با فشار مجدد اين دكمةريموت ،آژير اضطاري به صورت لحظه اي فعال مي شود.

2-           خاموش  ( DISARM)

با فشاردكمه ريموت دستگاه با دو تك آژير خاموش ميشود اگر درهنگام روشن بودن دستگاه آلارم داده باشد با يك تك آژير اضافه 0 اين موضوع را اعلام مي كند. در حالت خاموش اگر زون 4 در وضعيت 24 ساعته باشد در صورت تحريك آن دستگاه يك بار آلارم مي دهد. در اينحالت با فشار دكمة ريموت ،آلارم قطع مي شود وآن زون نيز غير فعال مي شود براي فعال شدن آن زون كافي است دستگاه يك بار روشن وخاموش شود

3-           نيمه فعال ( PARTSET)

با فشار دكمه ريموت دستگاه با يك بيپ كوتاه (فقط از بلندگوي داخلي نيمه فعال مي شود دراين حالت فقط زون 1و2 فعال خواهد بود اگر زون 4 درحالت 24 ساعته باشد در اين وضعيت نيز فعال خواهد بود،دراين حالت چراغ ARM  به صورت چشمك زن درخواهد آمد.

چراغ هاي نمايشگر LED

1-           چراغ POWER

روشن بودن اين چراغ نشان دهندة وصل بودن برق شهر است.

2-           چراغ ARM

در حالت خلاموش DISAM  اين چراغ خاموش است

در حالت روشن ARM اين چراغ روشن است

در حالت نيمه فعال PARTSET  اين چراغ چشمك زن است

3-           چراغ ALARM

درهنگام فعال شدن آژير اين چراغ روشن مي شود.پس از پايان مدت آژير با خاموش شدن دستگاه اين چراغ به صورت چشمك زن درمي آيد تا وقوع آلارم را به اطلاع استفاده كننده برساند.

4-           چراغهاي Z1 , Z2 , Z3, Z4

در هنگام خاموش (DISARM ) با تحريك هر منطقه ( باز شدن مدار آن ) چراغ زون مربوط به آن روشن مي شود وبا رفع تحريك ،چراغ خاموش ميشود. اما در هنگام فعال بودن دستگاه در صورت تحريك هر زون ،چراغ آن روشن شده وروشن مي ماند. حتي با خاموش شدن دستگاه نيز اين چراغ روشن مي ماند تا تحريك را مشخص كند.

نكته :

هر گاه دستگاه درهنگام خاموش شدن 3 تك آژير زد ،بيش ازروشن كردن مجدد دستگاه مي توانيد از روي حافظه دستگاه منطقه تحريك شده را مشخص نماييد. روشن كردن مجدد دستگاه ، حافظه آلارم را پاك مي كند.

امكانات ويژه

1-           زون بي سيم

اين زون براي ارتباط مستقيم دستگاه با مگنت با چشم يا شاسي اضطراري بي سيم طراحي شده است اين زون درحالت نيمه فعال نيز فعال دست تحريك شدن اين زون توسط چراغ زون 2 نمايش داده مي شود

2-           حفاظت مضاعف

در حالت روشن اگر فيوز AUX  بسوزد ،دستگاه آلارم خواهد داد. اين ويژگي براي مقابله با ايجاد اتصال در سيم كشي مفيد است .

3-           هشدار قطع برق

در هنگام روشن بودن دستگاه اگر برق شهر به طور پيوسته بيش از 4 ساعت ( حدود چهار ونيم ساعت) قطع شود دستگاه آلارم خواهد داد . براي فعال كردن اين ويژگي به بخش برنامه ريزي مراجعه كنيد.

4-           شاسي LRN  :

دستگاه مجهز به يك شاسي كوچك LRN  در روي مدار است كه در صورت مفقود شدن ريموت ها مي توان با فشار آن دستگاه را خاموش كرد از اين شاسي براي برنامه ريزي دستگاه نيز استفاده مي شود

اضافه كردن ريموت :

   1)       دستگاه را درحالت خاموش قرار دهيد

   2)       فيوز AUX  را از جاي خود خارج كنيد

   3)       دكمه Р  ريموت جديد را فشار داده نگه داريد

   4)       دكمه LRN  دستگاه را يك لحظه فشا ردهيد

   5)       دستگاه با يك بيپ اضافه شدن ريموت را اعلام مي كند

   6)       دكمه ريموت را رها كنيد

   7)      فيوز AUX را در جاي خود قراردهيد

نكته : براي اضافه كردن بيش از يك ريموت مراحل 3 تا 6 را تكرار كنيد

حذف همه ريموت ها :

   1)       برق وباتري را از دستگاه قطع كنيد

   2)       سي ثانيه صبر كنيد 3

   3)       دكمه LRN  دستگاه را فشار داده نگه داريد

   4)       برق وباتري را وصل كنيد

   5)       پس از چند ثانيه دكمهLRN  را رها كنيد

اكنون كلية ريموت ها حذف وتنظيمات دستگاه به حالت اوليه باز مي گردد. اين كار بار مواقعي كه يكي ا زريموت ها مفقود شده مناسب است . پس از آن بايد ريموت هاي موجود را دوباره به دستگاه ست كرد.

تنظيم مدت آژير:

مدت آژير دستگاه 2 دقيقه است با روش زير اين زمان به 7 دقيقه تغيير مي‌يابد.

   1)       دستگاه را در حالت خاموش قرار دهيد .

   2)       ازسالم بودن فيوز AUX  مطمئن شويد

   3)       دكمهLRN را فشار داده نگه داريد

   4)       دكمه LRN  را رها كنيد

دستگاه با يك بيپ تغيير برنامه را اعلام مي كند

هشدار قطع برق:

دستگاه مي تواند درحالت فعال د رصورتيكه برق شهر بيش از 5/4 ساعت قطع شود با يك دوره آلارم احتمال خرابكاري را هشدار دهد اين ويژگي غير فعال است .براي فعال كردن آن بايد :

   1)       دستگاه را در حالت خاموش قرار دهيد

   2)       ازسالم بودن فيوز AUX  مطمئن شويد

   3)       دكمه LRN  را فشار داده نگهداريد

   4)       دكمه Ï يكي ازريموتها را يك لحظه فشار دهيد

   5)       دكمه LRN  را رها كنيد

دستگاه با يك بيپ تغيير برنامه را اعلام مي كند

خروجي منفي : OUT

خروجي منفي مي تواند به عنوان فرمان در باز كن يا فرمان روشي بودن دستگاه مورد استفاده قرار گيرد مازنده اين خروجي را در حالت دربازكن قرارداده براي تغيير آن بايد :

   1)       دستگاه را در حالت خاموش قرار دهيد

   2)       از سالم بودن فيوز AUX مطمئن شويد

   3)      دكمهLRN را فشا رداده نگه داريد

زون 24 ساعته:  ZONE 4

زون 4 مي تواند بطور 24 ساعته فعال باشد براي فعال كردن اين ويژگي بايد:

   1)       دستگاه را در حالت خاموش قراردهيد

   2)       از سالم بودن فيوز AUX مطمئن شويد

   3)       دكمهLRN  را فشار داده نگه داريد

 4)  دكمه Ï و     يكي از ريموتها را بطور همزمان يك لحظه فشار دهيد

   5)       دكمهLRN  را رها كنيد

دستگاه با يك بيپ تغيير برنامه را اعلام مي كند

تك آژير     CHIRP

دستگاه مي تواند روشهاي زير تك آژير بزند.

الف : بلند گوي داخلي وSIREN

ب: بلندگوي داخلي و SP, SIREN

ج: فقط بلند گوي داخلي

سازنده دستگاه را در حالت خاموش قرار دهيد

   1)       دستگاه را در حالت خاموش قرار دهيد

   2)       ا زسالم بودن فيوز AUXمطمئن شويد

   3)      دكمة LRN  را فشار دهيد نگه داريد

   4)       دكمه  LRN را رها كنيد

دينگ دانگ: CHIME

زون 1( Z₁ ) مي تواند داراي دينگم دانگ باشد . دراين صورت با تحريك اين زون دستگاه دينگ دانگ پخش مي كند .استفاده كننده مي تواند هرزمان كه بخواهد اين ويژگي را فعال يا غير فعال كند

عيب : برد هر دو ريموت كم است

آنتن تا انتها بالا باشد ، پيچ پايه آنتن محكم باشد فيش سيم آنتن روي برد درست حارفته باشد لوپهاي نقره اي در ناحيه Docttouch  دستگاه كاملاً عمودي باشد .

عيب : به محض روشن كردن ،دستگاه آژير مي زند .

اگر چراغ يكي از زونهاي روشن شده ،سيم بندي ومحكم بودن پيچ ها ترمينال آنزون را بررسي كنيد .

اگر هيچيك ازچراغها روشي نمي شود فيوز AUX سوخته است  

عيب: در هنگام آژير زدن ريموتها عمل نمي كند

فيوز باتري سوخته يا فيش باتري درست جانرفته يا باطري سالم نيست

عيب : دستگاه بطور منطقي كارنمي كند

برق وباتري را قطع كنيد يك دقيقه صبر كنيد سپس برق وباتري را وصل كنيد

عيب : چراغ POWER  دستگاه خاموش است.

مسير برق شهرقطع است يا اتصال آن به دستگاه درست نيست كانكتر روي برد درست جا نرفته

دزدگير اماكن سوپر كلاس

1-  راه اندازي سيستم

تغذيه سيستم

جهت تغذيه سيستم از يك آداپتور 12 ولت 10000 ميلي آمپروجهت تغذية پشتيبان از6 عدد باطري شارژي بهره گرفته است.بعد از اتصال آداپتور      ال. اي. دي پاور دستگاه رنگ قرمز رانشان مي دهد. جهت روشن نمودن دستگاه كليد روشن – خاموش را در وضعيت روشن قرار دهيد .دراين حالت ال .اي. دي پاور دستگاه رنگ نارنجي را نشان مي دهد.

2 – تنظيم چشم ومگنت دستگاه 3

جهت نصب سيم ها بايستي درب پلاستيكي بالاي ترمينال دستگاه مركزي برداشته شود .

كد دستگاه مركزي :

كد دستگاه مركزي در پشت دستگاه در يك جدول 3 رديفي و8 ستوني مشخص شده است . چنانچه از چشم ومگنت بي سيم استفاده مي شود جامپرچشم وبي سيم مطابق كد دستگاه مركزي تنظيم مي گردد.

تنظيم مگنت بي سيم :

جهت تنظيم مگنت در پوش آن را باز نموده ودر حالتي كه مطابق وضعيت زير قرار گرفته است چامپرها را بر اساس كد دستگاه مركزي تنظيم نماييد. 

چنانچه در جدول كه دستگاه مركزي يكي ازرديفهاي دوم (5)

علامت گذاري شده باشد جامپر متناظر در مكنت حذف مي گردد.

تنظيم چشم بي سيم :

جهت تنظيم جامپر چشم ، درپوش آن را با زنموده جامپرها بر اساس كه دستگاه مركزي تنظيم مي گردد. توجه نماييد 6 دقيقه بعد از آنكه دكمه چشم در وضعيت روشن (ON ) قرار گيرد،چشم فعال مي گردد .روشن شدن چراغ قرمز درچشم نشانگر تحريك وچراغ آبي نشانگر ارسال به دستگاه مركزي مي باشد .

تست چشم ومگنت بي سيم :

جهت اطمينان از تنظيم صحيح جامپر چشم و مگنت ،دستگاه مركزي را روشن نموده و دكمه مجاور سوكت آداپتور را فشار دهيد . در اين حالت چراغ دوم دستگاه مركزي روشن و رنگ قرمز را نشان مي دهد در اين وضعيت چنانچه بعد ا زتحريك چشم ومگنت،بيزر دستگاه مركزي علامت مشخصي ارسال نمايد نشان دهنده تنظيم صحيح جامپر چشم و مگنت و برقراري اتصال بي سيم آنها به سيستم مركزي مي باشد . بعد از حصول اطمينان از تنظيم صحيح جامپر چشم ومگنت دكمه مجاور آداپتور را مجدداً فشار دهيد تاسيستم از حالت تست خارج گردد.

آژير:

دستگاه مركزي داراي ي بيزر داخلي مي باشد ولي جهت نصب :آژير ، خروجي مخصوصي تعبيه شده است .

2-ريموت كنترل :

دكمه يك : با فشردن اين دكمه بوق كوتاهي شنيده شده وسيستم رد وضعيت دزدگير با صدا قرار مي گيرد . با فشردن مجدد اين دكمه بوق ممتد شنيده شده وسيستم در وضعيت دزدگير بي صدا قرار مي گيرد

دكمه دو:با فشردن اين دكمه ،بوق كوتاه شنيده شده وسيستم ازحالت دزدگير خارج مي گردد.

در اين حالت بيزر دستگاه مركزي علامت مشخصي ارسال مي نمايد .(دو بوق ) واين نشانگر آن است كه اولين ذخيره شده است.

در هر مرحله از ذخيره سازي شماره ها، اگر درهنگام وارد كردن شماره اشتباهي رخ دهد جهت تصحيح ، دكمه X  را فشرده وشماره را از ابتدا وارد نماييد.

ذخيره نمودن شماره تلفن ذخيره شده

جهت حذف نمودن شماره تلفن ذخيره شده بعد از اطمينان از اتصال دستگاه مركزي توسط سيم چهار رشته به دستگاه تلفن ،گوشي تلفن را برداشته ومطابق زير عمل كنيد.

حذف نمودن شماره اول        فشردن دكمه 1  #             فشردن دكمهX

حذف نمودن شماره اول        فشردن دكمه 2 #             فشردن دكمه X

براي حذف نمودن شماره هاي 3، 4 ،5  مطابق مراحل بالا عمل نماييد .

تغيير شماره ذخيره شده :

جهت تغيير يكي از شماره هاي ذخيره شده ابتدا شماره مورد نظر را مطابق توضيحات قبل پاك نموده سپس شماره جديد را براساس روش گفته شده وارد نماييد.

ضبط پيام :

گوشي تلفن را برداشته ودكمه هاي 7#فشار دهيد سپس از طريق ميكروفن دستگاه مركزي پيام خود را به مدت 20 ثانيه ضبط وسپس دكمه # را فشاردهيد .

پخش پيام ضبط شده 

گوشي تلفن را برداشته ودكمه هاي 8# را فشاردهيد پيام ضبط شده از طريق گوشي تلفن پخش مي شود

دكمه سه: اين دكمه جهت اعلام خطر در وضعيت اضطراري مي باشد . با فشردن اين دكمه آژير فعال وسيستم تلفن كننده شروع به شماره گيري مي‌نمايد .

دكمه چهارم : اين دكمه جهت فعال وغيري فعال نمودن سنسورها مي باشد . در حالتي كه دكمه يك فشارداده شود دستگاه مركزي در برابر تحريك همه سنسورها فعال ميگردد ولي با فشردن دكمه چهارم مي توان به صورت اختياري مگنت وچشم را فعال يا غير فعال نمود (سنسور دود همواره فعال مي باشد )

بعد از فشردن دكمه چهارم با مشاهده وضعيت نشانگر سنسورها روي دستگاه مركزي مي توان فعال يا غير فعال بودن سنسورها را كنترل نمود .

3-برنامه دهي دستگاه مركزي ( تلفن كننده وضبط صدا)

جهت برنامه دهي به سيستم مركزي بايستي از گوشي تلفن مجهز به سيستم تن بهره گرفت به همراه دستگاه شما دو عدد سيم وجود دارد كه يكي از انها چهار رشته (كوتاه ) وديگري دو رشته اي مي باشد كه ازسيم چهار رشته جهت برنامه دهي به سيستم مركزي وسيستم دو رشته جهت اتصال دستگاه به خط تلفن استفاده مي شود . بعد از اتمام برنامه دهي به دستگاه مركزي گوشي تلفن شما و دستگاه مركزي نبايد به خط تلفن وصل باشد. بعد از اتمام برنامه دهي به دستگاه مركزي سيستم كوتاه چهار رشته را جدا كرده وسيم بلند دو رشته را به خط تلفن و دستگاه مركزي متصل نماييد.

ذخيره نمودن شماره تلفن

حداكثر 5شماره تلفن 12رقمي را ميتوان در سيستم مركزي دزد گير ذخيره نمود .جهت ذخيره نمودن شماره ها بعد از اطمينان از اتصال دستگاه مركزي توسط سيم چهار رشته به دستگاه تلفن ابتدا گوشي را بر داشته و دكمه‌ 1 # را فشار داده واولين شماره را وارد كنيد.سپس دكمه #را مجدداً فشاردهيد.

تغير رمز عبور

رمز عبور اوليه تعريف شده جهت دستگاه (6رقم صفر)مي باشد كه براي تغيير آن گوشي را برداشته و دكمه هاي 6#را فشارداده وسپس شش رقم كه جديد را واردكرده وكليد #را فشار دهيد.

كنترل سيستم مركزي از طريق تلفن

اگر منزل يا محل كارتان را ترك كرده وفراموش كرده ايد سيستم دزدگير را فعال نماييدنگران نباشيداز هر جايي كه هستيد با تلفن ثابت يا همراه شماره تلفن را كه سيستم مركزيتان با آن متصل است شماره گيري نماييد. بعداز حدود40 ثانيه دو بوق كوتاه مي شنويد كه اين نشانگر آن است كه به سيستم مركزي وصل شده ايد رمز عبور شش رقمي را وارد كرده و دكمه #رافشاردهيداگر رمز عبوررا درست وارد كرده باشيد 3بوق كوتاه خواهيد شنيد.در اين مرحله با فشردن دكمه 1سيستم در حالت دزدگير قرارميگيرد و با فشار دادن دكمه  Oسيستم از حالت دزدگير خارج مي گردد.توجه نماييد چنانچه رمز عبور را اشتباه وارد نماييد سيستم مركزي ارتباط تلفن را قطع مينماييد.

كد دهي به ريمت كنترل جديد

گوشي تلفن را برداشته ودكمه9#را فشار داده سپس يكي از دكمه هاي ريموت جديد را فشاردهيد تا صداي بوق ممتد شنيده شود براي اتمام و ثبت كددهي#رافشاردهيد.

شنيدن صداي محيط پس از تحريك سيستم

بعد ازتحريك سيستم وتماس دستگاه مركزي با شماره تلفن ذخيره شده در حافظه:

بافشردن دكمه 3 قادر به شنيدن صداي محيط مي باشيد.

با فشردن دكمه 5سيستم 30 ثانيه الارم زده و سپس با شماره بعدتماس برقرارميگردد.

 

 

تلفن كنندة2حافظه:

سيم بندي:

1-سيم قرمزبه مثبت 12 ولت وصل شود.

2-سيم سياه به منفي وصل شود.

3-سيم زرد به تحريك مثبت وصل شود.

4-سيم هاي طوسي وبيرنگ به خط تلفن وصل كنيد.

اخطار:سيم تحريك را حتماً بعداز سيم هاي تغذيه وصل نماييد.

وارد كردن شماره تلفن ها:

وارد كردن شماره تلفن ها درحافظه:

1-دكمه ستاره را فشاردهيد.

2-دكمه #رافشار دهيد.

3-شماره حافظه را وارد كنيد.

دستگاه شماره تلفن موردنظررا گرفته سپس اقدام به پخش آلارم ميكند.پس از پايان شماره گيري مي توانيدبا برداشتن يك گوشي موازي از صحت شماره گيري اطمينان حاصل كنيد.اگربخواهيدآلارم را زودتر قطع كنيد كافي است دكمة#را فشار داده ونگه داريد تا ارتباط قطع شود.

نكته:در هنگام شماره گيري دكمه #بي اثر است.

 

آزمايش آلارم :

اگر سيم تحريك به مدت 3 ثانيه به ولتاژ12ولت وصل شود(يادرحالت تحريك منفي به منفي)دستگاه با يك چشمك شروع به شماره گيري مي‌نماييد.

نكته:پس از قطع تحريك،دستگاه اقدام به شماره گيري بعدي نمي كند.

نكته :‌درهر صورت شمارة گرفته شده نيمه كاره رها نمي شود.

پس ازپايان تحريك اگر بخواهيد آلارم را زودتر متوقف كنيد ، بايد دكمة #

را فشار داده نگه داريد تا دستگاه بايك چشمك از حالت تحريك خارج شود. ممكن است اين عمل چند ثانيه طول بكشد.

نكاتي براي كسب نتيجة بهتر:

1-براي تماس با تلفن هاي همراه بهتر است در انتهاي شماره تلفن ،فضاي خالي حافظه را با فشار دكمه # پر كنيد تابين شماره گيري وپخش صداي آژير فاصله افتاده وجبران تأخير ارتباط با اين تلفن ها را نمايد.

2-اگر در ولتاژ تغذية دستگاه ايرادي به وجود آيد .بهتر است تغذية دستگاه را به مدت 5 ثانيه قطع وسپس وصل كنيد . در اينحالت شماره تلفن‌هاي وارد شده به دستگاه پاك مي شود.

قطع وسپس وصل كنيد .در اين حالت شماده تلفن هاي وارد شده به دستگاه پاك مي شود .

مشخصات :

ولتاژ كار : اا الي 15 ولت

جريان مصرفي : ( آمادة كار ) 25 ميلي آمپر

جريان مصرفي : (درحال كار ) 60 ميلي آمپر

تعداد حافظه: 2 حافظه هرحافظه تا 16 رقم

نوع تحريك :‌تحريك مثبت ومنفي

نوع آلارم :صداي آژير

سيستم شماره گيري : پالس

مدار كنترل از راه دور راديويي:

مدار داراي چهار كانال مستقل از همديگر بوده و هر يك از كانالها توسط يك كليد جداگانه روي فرستنده مي تواند رد چهار حالت روشن ـ خاموش  لحظه‌اي تايم دار ضربدري عمل كند.

مدار قابل كدبندي بوده واحتمال استفاده از دو فرستنده همزمان براي گيرنده مي باشد.

ولتاژ كار فرستنده 12 ولت وولتاژ كار گيرنده 12 ولت

بايد امواج ارسالي فرستنده : UHF  قابل پيشگيري در موج FM

 

طرز كار فرستنده :

آي سي معروف PT2262  به عنوان موله سيگنال فرستنده ورمز دهنده كنترل عمل مي كند وبسته به اينكه كداميك ازكليدهاي آن وصل باشد فركانس متفاوتي را در خروجي ظاهرمي كمند كه داراي كه خاصي نيز مي‌باشد . اين كه بستگي به اتصال پايه هاي اتا 11 آي سي (به غير ازپايه 9 كه تغذيه منفي ) به خط مثبت يا منفي مدار يا آزاد بودن آنها دارد.

براي اطمينان از عملكرد مدار يك عدد LED كوچك در مدار تغذيه قرار گرفته كه به محض فشردن يكي ازكليه هاي روشن شده خبر ازعملكرد مدار مي‌دهد.

برد اين فرستنده در شرايط ايده آل وبابطري 12 ولت حدود 10 متر بوده وبراي كار بردهاي خاص بابد بيشتر بايد توسط يك طبقه RF ديگر تقويت شود.

هر كدام از اين فرستنده ويا گيرنده براساس مدولاتور ودمدولاتور كار مي‌كند . يعني با مدوله كردن فركانس در فرستنده توسط ICPT2262  فركانس مرجع ساخته مي شود نحوه ساخته شدن اين فركانس بدين گونه است كه درفرستند. در ورودي هاي IC  چهار عدد كليه ميكرو سوئيچ هر كدام براي ايجاد فركانس خاص درورودي IC با ايجاد ولتاژهاي متغير توسط ديودهاي IN4148  ساخته مي شود. پس از فشردن هركليد در فرستنده درخروجي IC فركانسي توليد مي شود اين فركانس براي بهره برداري بايد به مدرات تتويت كننده و مدارات تانك اعمال شود .اين مدار تانك به منظور انتخاب فركانسي خاص توسط تغيير تريمر بكار رفته شده در مدار تانك استفاده مي شود پس از تعيين فركانس مورد نظر امواج به يك تقويت كننده فركانس بالا كه متشكل از يك TRBFIU اعمال مي شود.

طرز كار گيرنده :

الف:  مدار گيرنده اصلي يا قسمت دريافت امواج فرستنده :

امواج رسيده ازآنتن فرستنده پس از برخورد به آنتن گيرنده توسط دو عدد ترانزستور BF199  تقويت وآشكار سازي مي شود كه با تنظيم هر دو تريمر فرستنده وگيرنده مي توان دقيقاً آنها را هماهنگ كرد.

امواج دريافتي پس از آشكمار سازي توسط دو ترانزيستور به ورودي هاي آي سي LM358 كه يك آي سي تقويت كننده عملياتي (OPAMP) دوبل بوده وارد مي شود وپس از تقويت به صورت علايم ديجيتالي قابل استفاده براي قسمت دكو در فرستاده مي شود. درخروجي اين قسمت سيگنالي مشابه قسمت فرستنده وجود دارد.

ب: مدار آشكار كنندة رمز :

آي سي PT2272  در اين قسمت نقش آشكار كنندة رمز را به عهده دارد به شرط اينكه كد بندي پايه هاي آن عين پايه هاي IC  موجود درفرستنده باشد سيگنال ارسالي از كليد فرستنده را بطور مجرا در دو پاية 12، 13 خود آشكار مي كند.

ج : مدار حالت دهنده يا ديجيتالي :

سيگنالهاي ضاهر شده در پايه هاي 12‚13 به ورودي آي سي 93،4 وارد مي‌شود آي سي 4093 شامل چهار گيست NAND  اشميت تريگر مي باشد ودر حالي كه كليدهاي A1 تا A4  ، B1 تا B4 باز هستند ،گيت هاي به صورت معكوس عمل مي كنند وهمزمان وضعيت ورودي را در خروجي خواهيم داشت .

خروجي اين آي سي به ورودي CLOCK  دو فيلپ فلاپ كه در داخل آي سي B 40 قرار دارند اتصال پيدا كرده است . خروجي فيلپ فلاپ ها حالت 0و 1 دارند . بنابراين با هر ارسال سيگنال خروجي 1 وبا ارسال بعدي صفر مي‌شود اين همان حالت اول مدار است خروجي هاي B 40 براي تغذيه رله ها كافي نبوده بنابراين توسط دو عدد ترانزستور نوع منفي تقويت مي شود

آموزش آیفون تصویری

پنلهای تصویری طرح فراز شرکت سیماران دارای سوئیچر داخلی بوده و در حالت معمول نیازی نیز به تغذیه نداشته و تغذیه مورد نیاز خود را از مانیتور واحدها تامین میکنند.

 

توجه:

• دوربینهای تصویری مورد استفاده برای کارکرد مطلوب نیاز به ولتاژ متوسطی حدود 12 ولت دارند. به همین جهت اگر فاصله مانیتور با پنل نسبتا زیاد باشد یا از سیمهای نازک غیر استاندارد استفاده شده باشد، به علت نرسیدن ولتاژ کافی به دوربین، تصویر مطلوبی حاصل نخواهد شد. در این حالت از پنلهای بدون سوئیچر یا پنلهای طرح فوژان استفاده کنید.
• پنلهای بدون سوئیچر فراز بر حسب سفارش تولید میشوند و سیم بندی آنها در این حالت مطابق سیم بندی پنلهای طرح فوژان میباشد.

سیم بندی پنلهای تصویری ویلائی

شرکت سیماران دارای مدلهای متعددی از پنلهای یک واحدی میباشد که در زیر به آنها اشاره میشود:

پنل تصویری مدل KW-403F

این پنل به صورت توکار نصب میشود.

پنل تصویری مدل KW-404F

این پنل به صورت روکار نصب میشود.

پنل تصویری مدل KW-D20

دوربین این پنل یه صورت سوزنی (مخفی) بوده و به صورت روکار نصب میشود.

پنل تصویری مدل VFH-D136

دوربین این پنل یه صورت سوزنی (مخفی) بوده و به صورت روکار نصب میشود.

+
سیم بندی پنل تصویری طرح فوژان بالاتر از یک واحد با سوئیچر تک

با استفاده از سوئیچر تک کنار مانیتور میتوان از سیم کشی سیستم صوتی قبلی بدون هیچ تغییری استفاده کرد.

در این روش برای سیم کشی تنها به 4 بعلاوه تعداد واحدها، سیم مورد نیاز میباشد. اما برای تعداد بالای 4 واحد به جهت نویز روی تصویر این روش توصیه نمی شود.

سیم بندی پنل تصویری طرح فوژان بالاتر از یک واحد با سوئیچر مجتمع

در سیستمهای چند واحدی جهت جدا کردن زنگها و متصل کردن صدا و تصویر پنل به واحد مربوطه از سوئیچرها استفاده میشود. سوئیچرهای مجتمع برای تعداد واحدهای زوج از 2 الی 10 واحد طراحی و ساخته شده است.

سوئیچر مدل SFF721/8T (هشت واحدی)

برای تعداد واحدهای بالاتر میتوان سوئیچر 8 یا 10 واحدی را با انواع دیگر به شکل زیر سری نمود.

در شکل زیر نقشه سیم بندی پنل تصویری طرح فوژان را برای یک مجتمع هشت واحدی مشاهده میکنید. نقشه بزرگتر و واضح تر را از این آدرس دریافت کنید.

سیم بندی پنل تصویری یک واحدی طرح فوژان

قبل از شروع به سیم بندی بهتر است با انواع اتصلات آشنا شوید:

اتصالات پنل:

1 : انتقال صدا، فرمان زنگ به مانیتور، فرمان درب بازکن به پنل

2 : اتصال منفی

3 : اتصال مثبت جهت تغذیه پنل

4 : سیگنال تصویر

+ و _ : تغذیه 12 ولتی مدار صوت

Call : سر مشترک شاسی

L1 و L2 : خروجی برای جهت باز کردن قفل

اتصالات مانیتور:

1 : انتقال صدا، فرمان زنگ به مانیتور، فرمان درب بازکن به پنل

2 : اتصال منفی

3 : اتصال مثبت جهت تغذیه پنل

4 : سیگنال تصویر

توضیح :

ترمینال شماره 1 دارای سه سطح ولتاژ میباشد:

• فشردن شاسی زنگ آن را به Call (سیم مشترک شاسیهای زنگ) که با مقاومت کوچکی (470 اهم) به منفی متصل است، وصل میکند. این حالت برای مانیتور به معنای فرمان به صدا در آوردن صدای زنگ است.
• در حالت مکالمه، ولتاژ این ترمینال حدود 9 تا 11 ولت میباشد.
• فرمان باز کردن قفل به پنل، با بالابردن ولتاژ این ترمینال به بالای 12 ولت انجام میگیرد.

توجه:

• به جای استفاده از ولتاژ 12 ولت مستقیم تغذیه SFF730، کافیست سیم + و 3 پنل را به یکدیگر متصل کنید تا تغذیه پنل از مانیتور تامین گردد. این کار به دلیل افت ولتاژ در مسیرهای طولانی و از بین رفتن شفافیت تصویر توصیه نمیشود.
• برای جلوگیری از تاثیر نویز روی تصویر، در فواصل بالای 50 متر بهتر است از سیم کواکسیال استفاده کنید. در این حالت مغزی سیم کواکسیال را به پایه 4 (در پنل و مانیتور) و شیلد آن را نیز به پایه 2 (در پنل و مانیتور) متصل کنید.

آشنائی با قوطی های توکار
برای نصب پنلهای صوتی و تصویری سیماران از قوطی های توکار استفاده میشود که 4 نوع مختلف دارد:

1- قوطی توکار تک ماجول صوتی
2- قوطی توکار تک ماجول تصویری (30 میلیمتر بلندتر از نوع صوتی)
3- قوطی توکار دو ماجول
4- قوطی توکار سه ماجول

این قوطیها را بر حسب نوع کار در ترکیبهای مختلفی از ۱ الی ۹ ماجول میتوان استفاده کرد:

برای اتصال دو یا سه قاب توکار از رابط قوطی توکار استفاده میشود که از سوراخ میانی آن برای عبور کابلها میتوان استفاده کرد.

 

http://www.onlinesecurityproducts.co.uk/user/products/large/DRC-2wire-2-2-schematic.gif

 

آیفون تصویری comax

سیم بندی پنل تصویری طرح فوژان بالاتر از یک واحد با سوئیچر تک

با استفاده از سوئیچر تک کنار مانیتور میتوان از سیم کشی سیستم صوتی قبلی بدون هیچ تغییری استفاده کرد.

در این روش برای سیم کشی تنها به 4 بعلاوه تعداد واحدها، سیم مورد نیاز میباشد. اما برای تعداد بالای 4 واحد به جهت نویز روی تصویر این روش توصیه نمی شود.

چگونه یک چاه ارت بسازیم

چگونه یک چاه ارت بسازیم

- یخ‌زدگی و خشکی خاک

می‌دانیم که هدایت الکتریسیته در فلزات ناشی از جابه‌جایی الکترون‌هاست و در این کار هسته‌های اتم‌ها در جای خود می‌مانند و جابه‌جا نمی‌شوند. ولی در غیرفلزاتی مانند خاک، قضیه به شکل دیگری‌ست؛ در این مواد هدایت الکتریسیته ماهیت شیمیایی داشته و از املاح یونیزه شده‌ی موجود در آن‌ها سرچشمه می‌گیرد. همچنین، می‌دانیم که عبور جریان توسط یون‌ها مستلزم حرکت و جابه‌جایی آن‌هاست. حال با توجه به این که یک یون، کل اتم را شامل می‌شود و اتم‌های مواد جامد قادر به جابه‌جایی نیستند، خاک نیز در حالت جامد قادر به هدایت جریان برق نیست؛ ولی هنگامی که مقداری آب جذب خاک شود، املاح خاک، در این رطوبت حل و سپس یونیزه شده و آنگاه می‌توانند عمل هدایت الکتریکی را انجام دهند. به همین دلیل، خاک‌های خشک یا یخ‌زده قادر به هدایت نبوده و مقاومت بسیار زیادی از خود نشان می‌دهند. بر همین اساس، هنگام تعیین عمق چاه، می‌باید به امکان یخ زدن سطح خاک در زمستان و خشک شدن آن در تابستان توجه کرد و با در نظر گرفتن آب و هوای منطقه، عمق مؤثر چاه را از سطحی که امکان یخ زدن و خشک شدن ندارد، به پایین در نظر گرفت. این موضوع به ویژه در اتصال زمین‌های افقی (شبکه‌ها یا مش‌های ارت که در عمق کمی اجرا می‌شوند) درخور توجه است.

2- فشردگی خاک

می‌دانیم که خاک از دانه‌هایی با اندازه‌های مختلف تشکیل شده است که این دانه‌ها در خاک‌های دست نخورده، معمولاً به همدیگر فشرده شده و توده‌ای متراکم را به وجود می‌آورند. در این توده‌های متراکم، دانه‌های خاک در همدیگر فرو رفته و فضای تهی قابل توجهی میان خودشان باقی نمی‌گذارند. بنابراین، سطح تماس بین دانه‌ها زیاد بوده و در نتیجه مقاومت الکتریکی کمی ایجاد می‌شود؛ در حالی که در خاک‌های دستی و نامتراکم، فضاهای خالی زیاد بین دانه‌های خاک، سطح تماس کمی ایجاد می‌کند و به همین دلیل مقاومت الکتریکی زیادی پدید می‌آید. نکته‌ی دیگر این که هر چه دانه‌های خاک درشت‌تر باشند، فاصله‌های خالی بیش‌تری بین آن‌ها به وجود آمده و مقاومت الکتریکی را افزایش می‌دهد.
اکنون نکته‌ی بسیار مهم دیگری را مورد توجه قرار می‌دهیم و آن این که اثر مقاومت ویژه‌ی خاک‌های نزدیک و اطراف الکترود ارت در مقاومت چاه، بسیار بیش‌تر از اثر خاک‌های دور از آن است. توجه به این دو مطلب مهم نشان می‌دهد که اجرای چاه ارت در زمین دست نخورده اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد و در صورت دستی بودن خاک‌های سطحی، چاره آن است که نخست آن قدر پایین برویم تا به زمین دست نخورده برسیم و آنگاه کندن چاه را در زمین دست نخورده، به اندازه‌ی کافی ادامه دهیم. بدیهی است که تنها آن بخش از چاه که در خاک دست نخورده قرار دارد، ارزشمند و مؤثر بوده و عمق مؤثر چاه نیز برابر ارتفاع همان بخش است.
دقیقاً به همین دلیل است که در هنگام اجرای چاه ارت باید الکترولیت اطراف الکترود را به خوبی کوبیده و متراکم نمود. زیرا این کار در کاهش مقاومت چاه، اثر فراوان دارد. با توجه به این که سیم متصل به الکترود ارت (که تا سطح خاک بالا می‌آید) نیز مانند یک الکترود میله‌ای عمل نموده و در کاهش مقاومت کلی چاه مؤثر است، کوبیدن خاک‌های لایه‌های بالاتر از الکترود (اطراف سیم ارت) نیز می‌تواند در کاهش مقاومت چاه مؤثر باشد و هر چه آن‌ها را بیش‌تر کوبیده و متراکم کنیم، نتیجه‌ی بهتری حاصل می‌شود.
در این جا برخی خواص ارزشمند خاک بنتونیت به عنوان الکترولیت مشخص می‌شود. دانه‌بندی این خاک فوق‌العاده ریز بوده، دارای خاصیت تورمی شدیدی است و در اثر تورم ناشی از آب‌گیری، تمامی خلل و فرج موجود میان دانه‌های خود را پُرکرده و به تمام سطوح پیراونی نیز فشرده می‌شود؛ و همین موضوع یکی از دلایل پایین بودن مقاومت الکتریکی چاه‌های بنتونیتی‌ست. از سوی دیگر، این توده‌ی متراکم نیاز به کوبیدن ندارد و در نتیجه اجرای آن آسان است و مقاومت حاصل از آن، بر خلاف الکترولیت‌هایی از قبیل ذغال و نمک، وابسته به چگونگی اجرا و دقت در کوبیدن الکترولیت نیست.

3- رطوبت و آب

همان گونه که در تشریح اثر یخ‌زدگی گفته شد، هدایت الکتریسیته در خاک ماهیت شیمیایی داشته و از املاح حل شده در رطوبت خاک سرچشمه می‌گیرد. بنابراین، هرچه رطوبت بیش‌تری در خاک موجود باشد، املاح بیش‌تری در آن حل شده و جابه‌جایی یون‌ها نیز بهبود می‌یابد. بنابراین، میزان هدایت آن نیز افزایش می‌یابد، ولی برخلاف انتظار، آندسته از خاک‌های سطحی یا زیرزمینی که به طور دائم در معرض رطوبت فراوان قرار دارند (مانند بستر جوی‌ها و رودخانه‌ها) دارای هدایت کمی هستند. زیرا آب و رطوبت بسیار زیاد موجود در این خاک‌ها، به تدریج و به مرور زمان، املاح و حتی دانه‌های ریز این خاک‌ها را شسته و با خود به جاهای دیگر برده است در نتیجه هدایت آن‌ها به دلیل فقر املاح، اندک است. پس با افزایش رطوبت خاک، هدایت آن افزایش می‌یابد؛ ولی هنگامی که مقدار این رطوبت بسیار زیاد شود، ‌میزان هدایت کاهش خواهد یافت. پیش از این گفته شد که اثر مقاومت ویژه‌ی خاک‌های نزدیک و اطراف الکترود ارت در مقاومت چاه، بسیار بیش‌تر از اثر خاک‌های دور از آن است. بنابراین، بهتر است چاه ارت را آن قدر بکنیم تا به خاک مرطوب که دارای مقاومت کمی‌ست، برسیم و سپس درون خاک مرطوب نیز تا اندازه‌ای حفاری را ادامه بدهیم. به این ترتیب، الکترود ارت در محاصره‌ی خاکی کم مقاومت قرار خواهد گرفت. به ویژه قابل توجه است که افزایش عمق چاه از یک سو موجب کاهش مقاومت آن شده و از سوی دیگر در اعماق بیش‌تر معمولاً درصد رطوبت نیز افزایش یافته و به شکلی مضاعف موجب کاهش مقاومت الکتریکی آن می‌شود. ولی هرگز نباید کار را تا رسیدن به سفره‌های آب زیرزمینی ادامه داد؛ زیرا همان گونه که گفته شد، این کار اثر معکوس دارد.

4- فاصله‌ی چاه‌ها از یکدیگر

معمولاً تعداد و فاصله‌ی چاه‌های ارت و محل احداث آن‌ها، با توجه به مقاومت موردنظر، از سوی طراح محاسبه و تعیین می‌شود، ولی به دلیل آن که فرمول‌های محاسبه‌ی مقاومت چاه ارت اصولاً با فرض همگن بودن خاک نوشته شده‌اند و در عمل با خاک‌ها و زمین‌های غیرهمگن مواجه‌ایم، و همچنین به علت وجود برخی موانع و دشواری‌های اجرایی، ممکن است مقاومت عملی چاه‌ها با مقدار محاسبه شده تفاوت داشته و پس از اجرا (به منظور کاهش مقاومت) نیاز به اضافه کردن چاه جدید داشته باشیم و گاهی نیز حین اجرای طرح، به دلیل وجود موانع عملی از قبیل وجود صخره یا لاشه‌های بزرگ بتنی در محل طراحی شده، ناگزیر از تغییر محل آن شویم. از این رو، لازم است محل‌های جدیدی برای احداث چاه در نظر گرفته شود. به همین دلیل مهندس ناظر می‌باید به نکات حائز اهمیت در جانمایی چاه ارت مسلط باشد. یکی از نکات مهم در این کار، رعایت فاصله‌ی لازم میان چاه‌هاست. می‌دانیم که هر چاه ارت دارای محدوده‌ای در اطراف خود می‌باشد که در هنگام بروز خطا و جاری شدن جریان در الکترود ارت، دارای ولتاژ خواهد شد. این محدوده، حوزه‌ی مقاومت (Resistance Area) نامیده می‌شود. نکته‌ی مهم این است که دو چاه ارت تا حد ممکن از هم دور باشند و یا فاصله‌ی آن‌ها دست کم به اندازه‌ای باشد که حوزه‌های مقاومت آن‌ها هم‌پوشانی نداشته باشند. (به شکل‌های 4 و 5 توجه شود.) رعایت نشدن این نکته مشکلات زیر را به وجود می‌آورد:
الف) در صورتی که دو چاه برای دو شبکه‌ی مستقل از هم به کار روند (مثلاً یکی برای ارت فشار ضعیف ترانسفورماتور و دیگری برای ارت فشار قوی آن)، هنگام بروز خطا در یکی از شبکه‌ها، ارت شبکه‌ی دیگر نیز برق‌دار خواهد شد و این موضوع می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
ب) در صورتی که دو چاه به یکدیگر متصل شده و هر دو برای یک سامانه به کار روند، رعایت نشدن حداقل فاصله باعث می‌شود که پس از متصل کردن دو چاه به یکدیگر، کاهش مورد نظر در مقاومت کل به دست نیامده و مقاومت حاصل شده، بیش‌تر از حد انتظار شود.

ابعاد حوزه‌ی مقاومت بستگی به مقاومت ویژه‌ی خاک و عمق چاه دارد. هر چه مقاومت ویژه‌ی خاک بیش‌تر باشد و یا عمق چاه افزایش یابد، حوزه‌ی مقاومت بزرگ‌تر می‌شود. به طور کلی برای چاه‌هایی که به هم متصل شده و ارت واحدی را تشکیل می‌دهند، این فاصله نباید کم‌تر از 6 متر باشد؛ و برای دو چاه که متعلق به دو سامانه‌ی مختلف می‌باشند، این فاصله نباید کم‌تر از 20 متر یا دو برابر عمق چاه (هر کدام که بیش‌تر بود) بشود.

انواع الکترودها

اکنون که تأثیر عوامل مختلف بر مقاومت چاه ارت شرح داده شد، به تشریح رایج‌ترین انواع الکترودها می‌پردازیم:

1- الکترود میله‌ای

این نوع الکترود به دو دسته تقسیم می‌شود:

الف) الکترود میله‌ای نوع اول

این الکترود معمولاً یک میله‌ی فولادی نوک‌تیز است که بدنه‌ی آن گالوانیزه شده و یا آن را با لایه‌ای از مس پوشانده‌اند تا دوام آن در زیر خاک افزایش یافته و از پوسیده شدن سریع آن جلوگیری شود. برای نصب این الکترود نیازی به حفر چاه نیست و آن را در زمین دست نخورده به طور عمودی می‌کوبند. ساختار آن نیز برای کوبیدن طرح شده است. مغز فولادی آن سخت و محکم بوده و با وارد شدن ضربه، در خاک فرو می‌رود. انتهای سخت میله نیز قادر به تحمل ضربه‌های چکش است. گاهی نیز یک قطعه‌ی فولادی بسیار سخت را به انتهای میله متصل می‌کنند تا از تغییر فرم آن در اثر ضربه‌های چکش جلوگیری شود. نوک میله را نیز برای فرورفتن بهتر، تیز کرده‌اند و یا یک قطعه فولادی نوک تیز و سخت به سر آن متصل نموده‌اند.
طول این میله‌ها حدود 1/5 تا 3 متر است. میله‌های بلندتر ممکن است به هنگام کوبیده شدن در زمین‌های سخت، کج شوند. گاهی این میله‌ها را طوری می‌سازند که بتوان پس از کوبیدن یک میله، به کمک یک قطعه‌ی واسطه، میله‌ی دوم را به ته آن متصل کرد و کوبیدن را ادامه داد. سپس میله‌ی سوم را به همان روش به ته میله‌ی دوم متصل و این عمل را تکرار می‌کنند. به این ترتیب، با اتصال میله‌های متعدد می‌توان الکترود بلندتری به دست آورد و آن را بدون کج شدن تا عمق‌ بیش‌تری در زمین فرو کرد. منتها این اشکال وجود دارد که همین قطعات واسطه که ساختار آن‌ها شبیه پیچ و مهره است، اغلب تحمل ضربه‌های لازم برای فروکردن میله در زمین‌های بسیار سخت را ندارند و در اثر ضربه ممکن است لق شده و اتصال میان میله‌ها دچار اشکال شود. از این رو الکترود میله‌ای نوع اول بیش‌تر مناسب کوبیدن در خاک‌های نرم یا در زمین‌هایی‌ست که رطوبت در نزدیکی سطح آن قرار دارد. کوبیدن این الکترود در زمین‌های سخت، ‌حتی در همان عمق کم نیز خالی از دردسر نیست.
مهم‌ترین حسن این نوع الکترود، آسانی اجرا و ارزان بودن آن است. زیرا هزینه‌ی حفر چاه و خرید الکترولیت را ندارد و قیمت آن هم ارزان است؛ اما اساساً مقاومت بیش‌تری نسبت به الکترود صفحه‌ای دارد. از همین رو، برای حصول مقاومت کم باید چند عدد از آن‌ها را نصب و به همدیگر متصل کرد، که با توجه به لزوم رعایت فاصله‌ی مجاز میان الکترودها، به زمینی بزرگ نیاز است. بنابراین، به دست آوردن مقاومت کم در یک زمین کوچک به کمک این نوع الکترود، مشکل است. ضمن آن که افزایش بیش از حد تعداد الکترودها می‌تواند هزینه‌ی تهیه‌ی سیم و ترانشه‌کنی مورد نیاز برای ارتباط دادن آن‌ها و نیز هزینه‌ی اتصال سیم‌های ارتباطی به الکترودها را افزایش داده و مزیت اقتصادی استفاده از این نوع الکترود را از بین ببرد.

این میله‌ها در طول‌های از 1/5 تا 3 متر و قطرهای 16، 19 و 25 میلی‌متر ساخته می‌شوند. قطر میله تأثیر چندانی در مقاومت ارت حاصل از آن ندارد و با افزایش قطر، صرفاً استحکام مکانیکی میله افزایش می‌یابد و می‌توان آن را برای زمین‌های سخت‌تر به کار بُرد.
این میله‌ها باید مشخصه‌های زیر را دارا باشند:
1- ضخامت لایه‌ی گالوانیزه نباید کم‌تر از 70 میکرون باشد. چون ایجاد لایه‌ای با قطر 70 میکرون با روش گالوانیزاسیون سرد (الکترولس) امکان‌پذیر نیست، حتماً باید از روش گالوانیزاسیون گرم استفاده شود.
2- ضخامت میله‌ی فولادی نباید کم‌تر از 16 میلی‌متر باشد.
3- سطح مقطع روکش مسی نباید کم‌تر از 20 درصد سطح مقطع مغز فولادی باشد.
4- حداقل خلوص مس مورد استفاده برابر 99/9 درصد باشد (مس کاتد).
5- لایه‌ی مسی باید به روش جوش مولکولی (آب‌کاری الکتریکی) روی بدنه‌ی میله قرار گیرد. در بازار اغلب میله‌های ارزان قیمتی به فروش می‌رسد که با فروکردن یک میله‌ی فولادی درون یک لوله‌ی مسی هم اندازه با آن ساخته شده‌اند. این الکترودها دارای عیوب زیر می‌باشند و به کارگیری آن‌ها توصیه نمی‌شود.
عیب یکم: در اثر وجود فواصل ذره‌بینی میان روکش مسی و مغز فولادی، رطوبت و املاح خاک به این فواصل نفوذ کرده و پیل الکتریکی تشکیل می‌دهند که موجب خوردگی سریع میله می‌گردد.
عیب دوم: به علت یکپارچه نبودن روکش مسی و مغز فولادی آن، در موقع کوبیدن میله ممکن است روکش مسی جدا شده و همراه میله در خاک فرو نرود.
عیب سوم: هنگام ساخت این الکترودها، میله‌ی فولادی تا دمای زیادی داغ می‌شود و این موضوع می‌تواند بر روی خواص متالورژیک میله تأثیر گذاشته و از استحکام آن بکاهد و در نتیجه گاه شاهد کج شدن الکترود در هنگام کوبیدن آن خواهیم بود.
شایان ذکر است که رعایت نشدن نکات فوق موجب پوسیدگی سریع و زودتر از موعد الکترود خواهد شد.

ب) الکترود میله‌ای نوع دوم

نوع دوم الکترود میله‌ای برای نصب در چاه‌های کنده شده با دستگاه حفاری به کار می‌رود. این نوع الکترود را در چاه قرار داده و اطرافش را با الکترولیتی مناسب (مثلاً دوغاب بنتونیت) پُر می‌کنند که در این حالت نیازی به میله‌ای محکم با مشخصات نوع اول نیست و به جای آن می‌توان از سیم یا تسمه‌ی مسی یا گالوانیزه و یا حتی از لوله‌ی گالوانیزه آب نیز استفاده کرد. (استفاده از این نوع الکترود در چاه‌های کنده شده با دست، به علت زیاد بودن عرض چاه و نیاز به مقدار زیاد الکترولیت توصیه نمی‌شود.) مهم‌ترین حُسن این روش آن است که بر خلاف روش نخست می‌توان با عمیق‌تر کردن چاه، ‌الکترود را تا عمق دلخواه در زمین وارد کرد و مقاومت آن هم به دلیل عمق بیش‌تر و استفاده از الکترولیت، کم‌تر از روش نخست می‌باشد. در عوض، هزینه‌های حفر چاه و خرید الکترولیت به سایر هزینه‌ها افزوده می‌شود.
مشخصات مهمی که این الکترودها باید داشته باشند، عبارت‌اند از:
1- حداقل ضخامت تسمه‌ی مسی 2 میلی‌متر و حداقل سطح مقطع آن 50 میلی‌متر مربع باشد.
2- حداقل سطح مقطع سیم مسی چند مفتولی 35 میلی‌متر مربع و حداقل قطر هر مفتول آن 1/8 میلی‌متر باشد.
3- حداقل خلوص مس مورد استفاده برابر 99/9 درصد باشد. (مس کاتد)
4- حداقل ضخامت تسمه‌ی فولادی (گالوانیزه) 3 میلی‌متر و حداقل سطح مقطع آن 100 میلی متر مربع باشد.
5- ضخامت لایه‌ی گالوانیزه نباید کم‌تر از 70 میلی‌متر باشد. استفاده از گالوانیزاسیون گرم برای این نوع الکترود نیز اجباری‌ست.
6- قطر لوله‌ی گالوانیزه نباید کم‌تر از in1 (یک اینچ) باشد. دوباره تأکید می‌شود که رعایت نشدن نکات فوق، موجب پوسیدگی سریع و زودتر از موعد الکترود خواهد شد.

2- الکترود صفحه‌ی مسی

این الکترود یک صفحه‌ی مسی مربع شکل است که در موقع نصب، آن را به طور افقی یا عمودی در چاه قرار داده و در میان الکترولیت مناسبی دفن می‌کنند. در بین الکترودهای مختلف، گران‌ترین نوع محسوب می‌شود. زیرا وزن مس مورد نیاز برای ساخت آن بیش از سایر الکترودهاست و همچنین نیاز به حفر چاه و مقدار بیش‌تری الکترولیت دارد. در عوض مقاومت کم‌تری ایجاد می‌کند و از این راه تعداد چاه مورد نیاز برای رسیدن به یک مقاومت معین را کاهش می‌دهد؛ که این خود، موجب صرفه‌جویی در هزینه‌های حفر چاه و تأمین سیم‌های ارتباطی میان چاه‌ها و اتصال آن‌ها به الکترودها و ترانشه‌کنی‌های مورد نیاز می‌شود، از این رو، بسته به مشخصات زمین، در بعضی موارد اقتصادی‌تر از الکترودهای میله‌ای خواهد بود. از سوی دیگر، در زمین‌های کوچک که امکان حفر چاه‌های متعدد وجود ندارد و با توجه به این که مقاومت سامانه‌ی احداث شده نباید از حد معینی بیش‌تر باشد، ممکن است تنها راه احداث سامانه‌ی اتصال زمین، استفاده از این نوع الکترود باشد.
مشخصاتی که لازم است این الکترود داشته باشد، به شرح زیر است:
1- طول و عرض آن، حداقل cm50×50 باشد. 2- قطر آن از 2 میلی‌متر کم‌تر نباشد.
3- خلوص مس مورد استفاده حداقل برابر 99/9 درصد باشد. (مس کاتد)
توجه شود که رعایت نشدن نکته‌ی ردیف 1 موجب افزایش مقاومت چاه شده و بی‌توجهی به ردیف‌های 2 و 3 موجب پوسیدگی سریع و زودتر از موعد الکترود خواهد شد. متأسفانه در حال حاضر، صفحات مسی آلیاژی که مناسب استفاده در زیر خاک نمی‌باشند، به طور وسیعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین صفحات فولادی پوشیده شده با مس را فقط به شرطی می‌توان به جای صفحه‌ی مسی به کار بُرد که ضخامت لایه‌ی مس روی آن از حداقل‌های لازم، کم‌تر نباشد.

هادی یا سیم ارت

پس از شرح انواع الکترود، اینک به بیان جزئیات مهم در انتخاب و استفاده از هادی ارت می‌پردازیم. نخست هادی‌های ارت را از نظر محل استفاده به دو دسته تقسیم می‌کنیم.
دسته‌ی اول: هادی‌هایی که در زیر زمین و در تماس با خاک قرار می‌گیرند.
دسته‌ی دوم: هادی‌هایی که روی زمین قرار گرفته و با خاک تماس ندارند.
این طریقه‌ی دسته‌بندی از آن روست که انتخاب جنس هادی ارت و همچنین منظور کردن روکش و عایق برای آن، به محل استفاده بستگی دارد. چون در این نوشته توجه خود را بر آن قسمت از شبکه‌ی ارت که در زیر خاک قرار گرفته، معطوف نموده‌ایم، صرفاً به بررسی مسائل دسته‌ی اول می‌پردازیم: نخست این که هادی ارت در زیر خاک نیاز به روکش نداشته و لخت بودن آن موجب تماس بیش‌تر با خاک و کاهش مقاومت کلی شبکه‌ی ارت می‌شود؛ و دیگر این که در زیر خاک به علت دخالت عوامل خورنده از قبیل رطوبت و املاح خاک، عمر هادی ارت کوتاه شده و زودتر از بین خواهد رفت. مسأله‌ی خوردگی به ویژه در هنگام تشکیل پیل‌های گالوانیک بسیار جدی و خطرناک می‌شود. در این وضعیت، در اندک زمانی هادی ارت نابود خواهد شد. (بررسی دقیق چگونگی تشکیل پیل و عوامل مؤثر در سرعت تخریب‌های ناشی از آن نیاز به مبحثی جداگانه داشته و در این مقاله نمی‌گنجد.)
هادی ارت می‌تواند به صورت سیم یا تسمه بوده و از جنس مس یا فولاد گالوانیزه ساخته شود. مشخصات ذکر شده در ردیف‌های 1 تا 5 الکترود میله‌ای نوع دوم در مورد این هادی‌ها نیز صدق می‌کند. بدیهی‌ست هادی و الکترود ارت می‌باید هم جنس باشند تا از تشکیل پیل و گالوانیک و خوردگی‌های ناشی از آن جلوگیری شود. شایان ذکر است که متأسفانه در حال حاضر سیم‌های مس آلیاژی که در اصل برای استفاده در خطوط هوایی برق ساخته شده‌اند، به جای سیم مسی خالص در چاه‌های ارت به کار بُرده می‌شوند که این عمل اشتباه، دوام هادی ارت را تحت تأثیر قرار داده و از عمر آن می‌کاهد.

روش‌های اجرا با انواع الکترودها
پیش از این گفته شد که مقاومت ویژه‌ی خاک‌های اطراف و نزدیک الکترود نقش مهمی در تعیین مقاومت چاه بازی می‌کند از طرف دیگر دیدیم که خاک‌های دستی و نامتراکم می‌تواند موجب افزایش شدید مقاومت چاه شود. پس به این نتیجه می‌رسیم که باید زیر، بالا و دور تا دور الکترود را با ماده‌ای مانند بنتونیت که هر دو خاصیت مقاومت ذاتی کم و فشردگی را داراست، پُر کنیم؛ به نحوی که این ماده تمام فضای موجود میان الکترود با دیواره و کف چاه را پُر کند و در مورد الکترود صفحه‌ای، روی الکترود را نیز بپوشاند. متأسفانه دیده می‌شود که برخی مجریان به این نکات مهم بی‌توجهی نموده و وجود یک لایه‌ی بنتونیت در اطراف الکترود را کافی می‌دانند و پس از آن که این لایه را با روش‌های مختلفی دور الکترود ایجاد نمودند، فاصله‌ی باقی مانده تا دیواره‌ی چاه را با خاک معمولی یا خاک کشاورزی یا از این قبیل، پُر می‌کنند و به این ترتیب با ایجاد یک لایه‌ی واسطه‌ی نه چندان مرغوب بین لایه‌ی بنتونیت و دیواره‌ی چاه بخش قابل توجهی از نتیجه را از دست می‌دهند. شایسته است هنگام اجرای چاه، سطح الکترود ارت را از نظر عاری بودن از آلودگی‌هایی از قبیل لکه‌های رنگ یا چربی و یا لایه‌های اکسیدشده، سولفاته شده و غیره بررسی نماییم. این مواد سطح الکترود را عایق کرده و از تماس مؤثر آن با خاک جلوگیری می‌نمایند و می‌توانند تأثیر نامطلوبی بر میزان مقاومت چاه ارت بگذارند. لازم به ذکر است که به ازای هر لیتر از فضایی که باید پُر شود، به حدود یک کیلوگرم بنتونیت نیازمندیم و مقدار آب لازم نیز تقریباً 3 لیتر در ازای هر کیلوگرم بنتونیت است.
در این جا به شرح جزئیات اجرای صحیح چاه با استفاده از انواع الکترودها پرداخته می‌شود:

الف) کوبیدن الکترود میله‌ای نوع اول در سطح خاک
معمولاً خاک سطح زمین در فصول گرم سال، خشک و در زمستان یخ زده است. از این رو، تأثیر مثبتی در کاهش مقاومت چاه ندارد. همچنین، به منظور حفظ خود الکترود و نقطه‌ی اتصال سیم به آن باید انتهای میله در عمق مناسبی پایین‌تر از سطح خاک قرار گیرد. بنابراین، پیش از کوبیدن الکترود می‌باید گودالی که عمق آن بستگی به شرایط اقلیمی محل دارد (معمولاً حدود یک متر) ایجاد کرد و سپس الکترود را در کف گودال مزبور کوبید. با این کار، عمق نفوذ الکترود هم بیش‌تر می‌شود. در صورت نیاز، در همین گودال می‌توان چاهک بازرسی را نیز احداث نمود. همچنین، در زمین‌های سخت می‌توان پس از کندن گودال، آن را پُر از آب کرد و روز بعد اقدام به کوبیدن الکترود کرد. این کار موجب نفوذ رطوبت به درون خاک و نرم‌تر شدن آن و در نتیجه کوبیدن راحت‌تر الکترود می‌شود.

ب) کوبیدن الکترود میله‌ای نوع اول در کف چاه

در این روش، چاهی با عمق مناسب حفر نموده و الکترود را در کف آن می‌کوبیم. به طوری که بخشی از طول الکترود بالاتر از کف چاه بماند. اکنون سیم را با استفاده از جوش کدولد به الکترود متصل نموده و سپس مطابق شکل مقداری آب در چاه ریخته و بنتونیت را به تدریج اضافه می‌کنیم. دانه‌های بنتونیت باید درون آب غرق شوند. ریختن آب و افزودن بنتونیت آن قدر ادامه می‌یابد که الکترود کاملاً با دوغاب بنتونیت پوشیده شود. مابقی چاه با خاک سرندشده پُر می‌شود. در این روش با عمیق‌تر کردن چاه می‌توان الکترود را تا عمق دلخواه در زمین فرو کرد.

ج) اجرای الکترود میله‌ای نوع دوم در چاه

همان گونه که گفته شد، این نوع الکترود را نمی‌توان کوبید، بلکه آن را در یک چاه کنده شده با دستگاه حفاری قرار می‌دهند و اطراف آن را با الکترولیتی مناسب مانند بنتونیت پُر می‌کنند. این چاه‌ها دارای قطر بسیار کمی مثلاً حدود 10 تا 15 سانتی‌متر هستند و برای پر کردن آن‌ها باید از بنتونیت ریزدانه استفاده شود. زیرا دانه‌های درشت به ویژه به علت قطر کم چاه، مشکلاتی ایجاد می‌کنند. الکترود را در چاه طوری آویزان می‌کنیم که نوک آن چند سانتی‌متر بالاتر از کف قرار گیرد. اکنون مقداری آب در چاه ریخته و بنتونیت ریزدانه را به تدریج می‌افزاییم. ریختن آب و بنتونیت به طور هم زمان یا به تناوب، آن قدر ادامه می‌یابد تا ارتفاع آن به حد کافی برسد.
در حقیقت باید از کف تا جایی که خاک آن نمناک است و یا بهتر از آن، تا نزدیکی سطح زمین با بنتونیت پُر شود.

در صورتی که بنتونیت موجود، پودری و نرم باشد، نباید آن را روی سطح آب داخل چاه ریخت و لازم است یک بشکه یا سطل مناسب تهیه کرد و آب و پودر موجود را در آن مخلوط نمود تا به صورت دوغابی یکنواخت در آید. سپس الکترود را مانند قبل آویزان نموده و چاه را تا ارتفاع لازم با دوغاب آماده شده پُر می‌کنیم.
توجه شود که مقدار آب موجود در دوغاب باید طوری تنظیم شود که دوغاب ساخته شده به اندازه‌ی کافی نرم و روان باشد و زوایا و گوشه‌های چاه را به خوبی پُر کند؛ ولی شُل بودن زیاده از حدِ آن نیز باعث می‌شود که حجم دوغاب افزایش یابد، و چون رطوبت بیش از حد چنین دوغابی ماندگار نیست، پس از زمانی کوتاه و با از دست رفتن رطوبت اضافه، شاهد کاهش یافتن حجم الکترولیت و در نتیجه ترک خوردن توده‌ی بنتونیت و سرانجام افزایش مقاومت چاه خواهیم بود. این موضوع کلی‌ست و باید در تمامی روش‌های مختلف اجرای چاه ارت مورد توجه قرار گیرد.

د) اجرای الکترود صفحه‌ای به طور عمودی

برای این کار، نخست 150 لیتر آب در کف چاه ریخته و بعد حدود 50 کیلوگرم بنتونیت، به تدریج روی سطح آب می‌ریزیم. این کار طوری انجام می‌گیرد که در پایان، آب تنها و یا بنتونیت خشک و بی آب روی سطح باقی نماند. سپس حدود 10 دقیقه صبر می‌کنیم تا بنتونیت خود را بگیرد. در این فرصت می‌توانیم صفحه‌ی مسی را به سیم ارت متصل کنیم. اکنون صفحه‌ی مسی را به کمک سیم متصل به آن به درون چاه می‌فرستیم تا در وسط چاه به طور عمودی روی لایه‌ی بنتونیت بایستد. مهم است که لایه‌ی بنتونیت در فرصت داده شده آن قدر سفت شده باشد که صفحه‌ی مسی در آن فرو نرود. به هر حال، اگر به علت شُل بودن مخلوط ریخته شده و علی رغم صبر کافی، هنوز هم صفحه در لایه اجرا شده فرو می‌رود، می‌باید مقدار کمی صبر کرد تا بنتونیت خشک جدید با جذب مقداری از رطوبت، سطح کار را سفت کند. پس از قرار گرفتن صفحه، آب و بنتونیت به طور هم‌زمان یا به تناوب درون چاه ریخته می‌شوند، به طوری که دانه‌های بنتونیت درون آب غرق شوند. این کار آن قدر ادامه می‌یابد تا سطح بنتونیت حداقل به 5 سانتی‌متری بالای صفحه برسد. در این مرحله باید حداقل یک ساعت و بهتر از آن چند ساعت صبر کنیم تا دوغاب بنتونیت کاملاً خود را بگیرد. سپس می‌توانیم بقیه‌ی چاه را با خاک سرندشده و نرم پُر کنیم. مهم است که پیش از آغاز ریختن خاک، سطح لایه‌ی بنتونیت آن قدر سفت شده باشد که خاک ریخته شده از بالای چاه درون بنتونیت فرو نرود. برای این کار توصیه می‌شود پس از آن که آب موجود در چاه کاملاً جذب شد، مقداری بنتونیت خشک در حد یک لایه‌ی نازک (حدود 2 تا 3 سانتی‌متر) روی لایه‌ی قبلی بریزیم تا پس از گذشت زمان کافی، سطح کار کاملاً قوام یابد. همچنین توصیه می‌شود همراه خاک پُرکننده، مقداری آب نیز به منظور نشست دادن و متراکم کردن آن اضافه شود.
در صورتی که بنتونیت موجود پودری و نرم باشد، به همان شکلی که قبلاً توضیح داده شد، در بیرون چاه آن را به صورت دوغاب یکنواختی در آورده و تا ارتفاع لازم در چاه می‌ریزیم.
معمولاً برای چاهی به قطر حدود 80 سانتی‌متر و صفحه‌ای به ارتفاع 50 سانتی‌متر، حدود 300 تا 350 کیلوگرم بنتونیت و 3 برابر آن آب لازم است.

ه) اجرای الکترود صفحه‌ای به طور افقی

برای این کار، نخست 450 لیتر آب در کف چاه ریخته و سپس حدود 150 کیلوگرم بنتونیت، به تدریج روی سطح آب می‌ریزیم. این کار طوری انجام می‌گیرد که در پایان، آب تنها و یا بنتونیت خشک و بی آب روی سطح باقی نماند. سعی شود سطح توده‌ی بنتونیت مسطح باشد. در غیر این صورت، باید کسی داخل چاه شده و آن را تسطیح کند. سپس حدود 10 دقیقه صبر می‌کنیم تا بنتونیت خود را بگیرد. در این فرصت می‌توانیم صفحه‌ی مسی را به سیم ارت متصل کنیم. مهم است که لایه‌ی بنتونیت در فرصت داده شده آن قدر سفت شده باشد که صفحه‌ی مسی در آن فرو نرود. اکنون حدود 10 لیتر آب و مقدار کمی بنتونیت (حدود 2 کیلوگرم) را در ظرفی مخلوط کرده و به صورت دوغابی یکنواخت و روان در می‌آوریم و درون چاه می‌ریزیم و بعد صفحه‌ی مسی را به کمک سیم ارت به درون چاه فرستاده و به طور افقی روی سطح دوغاب بنتونیت می‌نشانیم. ریختن دوغاب شُل و روان به این دلیل است که الکترولیت به طور کامل با تمام سطح زیرین صفحه تماس پیدا کند و فضای خالی باقی نماند. اشکالی ندارد که صفحه در این دوغاب سطحی فرو رود. مجدداً 450 لیتر آب درون چاه ریخته و به تدریج حدود 150 کیلوگرم بنتونیت اضافه می‌شود (به طور کلی ریختن آب و بنتونیت به طور هم‌زمان، یا به تناوب تفاوت ندارد). در این مرحله می‌باید حداقل یک ساعت و بهتر از آن چند ساعت صبر کنیم تا بنتونیت کاملاً خود را بگیرد. در صورتی که بنتونیت موجود پودری و نرم باشد، به همان شکلی که قبلاً توضیح داده شد، بیرون چاه آن را به صورت دوغابی یکنواخت در آورده و تا ارتفاع لازم در چاه می‌ریزیم.
در پایان کار بقیه‌ی چاه را به همان نحو و با در نظر گرفتن همان ملاحظاتی که در مورد الکترود عمودی توضیح داده شد، پُر می‌کنیم. بنتونیت لازم به قطر چاه بستگی دارد و مانند اجرای صفحه‌ی عمودی برای چاهی به قطر 80 سانتی‌متر و صفحه‌ای به ارتفاع 50 سانتی‌متر، حدود 300 تا 350 کیلوگرم بنتونیت و 3 برابر آن آب لازم است.

اتصال هادی به الکترود ارت
محل اتصال سیم یا تسمه به الکترود ارت یکی از آسیب‌پذیرترین قسمت‌های چاه و نخستین قربانی خوردگی است و در عین حال یکی از اجزای مهم چاه ارت است؛ به طوری که بسیاری از چاه‌ها کارآیی خود را فقط به دلیل پوسیده و جدا شدن تدریجی این اتصال از دست داده‌اند.
گرچه با استفاده از الکترولیت‌های ناخورنده مانند بنتونیت، عمر اتصال افزایش می‌یابد، برای تضمین عمر طولانی چاه لازم است این اتصال نیز مورد توجه قرار گیرد. روش‌های به کار رفته برای اجرای آن عبارت‌اند از:
ـ جوش انفجاری
ـ کابلشو
ـ انواع کلمپ Clamp (بست)
عمر اتصالاتی که با کلمپ و یا کابلشو اجرا می‌شوند، نسبتاً کوتاه است. زیرا رطوبت موجود در خاک که دارای املاح زیادی‌ست، به فواصل ذره‌بینی موجود بین الکترود و کلمپ یا کابلشو نفوذ کرده و باعث ایجاد خوردگی و نیز ایجاد ترکیبات عایق در سطح تماس بین الکترود و کلمپ می‌شود. بنابراین، این نوع اتصالات برای استفاده در زیر خاک توصیه نمی‌شود. ولی در صورت استفاده از جوش انفجاری با چنین مشکلی مواجه نخواهیم شد. در این نوع اتصال، طی یک فرآیند خاص ذرات مس در یک قالب مخصوص به صورت مذاب درآمده و بر روی محل تماس قطعات مورد جوش‌کاری ریخته می‌شود. با این کار لایه‌ی سطحی قطعات مذکور ذوب شده و با مس مذاب ریخته شده، توده‌ای یکپارچه را تشکیل می‌دهد.

ویژگی‌های جوش انفجاری یا Cad Weld

جوش انفجاری یا کدولد نوع خاصی از جوش‌کاری‌ست که برای ایجاد اتصال الکتریکی بین چند قطعه‌ی مسی یا بین قطعات مس و یک فلز دیگر مانند فولاد گالوانیزه یا فولاد معمولی طراحی شده و به کار می‌رود.
این نوع جوش‌کاری دارای ویژگی‌های زیر است:
ـ یکپارچه شدن قطعات مورد اتصال (که باعث می‌شود در محل اتصال فاصله‌ای برای نفوذ رطوبت باقی نماند).
ـ ضخامت زیاد جوش.
ـ سطح تماس زیاد.
ـ عدم تغییر قابل توجه بر خواص متالوژیک قطعات مورد اتصال.
ـ سرعت و سهولت در انجام عملیات جوش‌کاری.
ـ بی‌نیازی از برق و ابزارهایی مانند پرس هیدرولیک و دریل.

یکپارچه شدن قطعات مورد اتصال و ضخامت زیاد جوش موجب استحکام مکانیکی قابل توجه، عدم ایجاد مقاومت الکتریکی در محل تماس و نفوذناپذیری نسبت به رطوبت می‌شود که این خود پایداری بلندمدت در مقابل خوردگی را تضمین می‌کند. همچنین، در این جوش به دلیل ایجاد سطح تماس زیاد و کیفیت خوب آن، انتقال مطلوب جریان‌های اتصال کوتاه به آسانی امکان‌پذیر می‌گردد. ضمن این که این جوش اثر منفی قابل توجهی روی خواص متالوژیک قطعات مورد اتصال ندارد. نکته‌ی دیگر این که اجرای ارت اغلب در مراحل ابتدایی احداث ساختمان‌ها یا عرصه‌های صنعتی انجام می‌شود و معمولاً در این مراحل دسترسی به برق مشکل است. بنابراین، از این نظر نیز جوش انفجاری برتری دارد.
به کمک این نوع جوش می‌توان اتصالات متنوعی پدید آورد و قطعات مسی مانند سیم، تسمه، میله و صفحه‌ی مسی را به یکدیگر جوش داد. حتی می‌توان قطعات مس و فولاد ساده یا گالوانیزه را نیز به یکدیگر متصل کرد. برای مثال، برای اجرای هم‌بندی شبکه‌ی آرماتور و سامانه‌ی ارت می‌توان آرماتور را با استفاده از جوش انفجاری به سیم مسی متصل کرد. البته شایان توجه است که انجام هر نوع عملیات بر روی شبکه‌ی آرماتور ساختمان می‌باید با اطلاع و اجازه‌ی مهندسان ناظر و طراح سازه انجام پذیرد.
در مجموع، ویژگی‌های این نوع جوش برای سیستم‌های ارتینگ بسیار عالی‌ست. این روش یکی از بهترین راه‌های اتصال سیم به الکترود ارت است.
اضافه می‌شود که به این نوع جوش نام‌های دیگری از قبیل جوش احتراقی، exothermic و thermit نیز اطلاق می‌شود.

روش اجرای جوش انفجاری

اجرای این جوش بسیار آسان و سریع بوده و نیاز به برق و یا ابزار خاصی ندارد. ابزارهای مورد نیاز فقط شامل یک قالب سبک و کوچک گرافیتی و فندک مناسبی برای روشن کردن فتیله می‌شود.
قالب‌های کدولد دارای شکل‌های مختلف و متنوعی هستند و شکل آن‌ها به نوع قطعاتی که باید جوش‌کاری شوند، بستگی دارد. همچنین مقدار پودر جوش نیز بستگی به نوع اتصال و ابعاد قطعات مورد جوش‌کاری دارد. برای انتخاب شکل قالب و مقدار پودر جوش و اندازه‌ی پولک، باید به کاتالوگ‌های سازندگان مراجعه کرد.

آموختن و کسب مهارت‌های لازم برای اجرای این نوع جوش‌کاری مستلزم قدری تمرین در حضور و تحت نظر فرد خبره، با رعایت نکات ایمنی مربوطه می‌باشد. با این حال، به منظور آشنایی کلی خواننده با روش انجام کار، در این بخش به شرح مختصر مراحل آن می‌پردازیم:
پس از انتخاب قالب و پودر جوش مناسب، قطعات مورد جوش‌کاری را در قالب قرار داده و سپس یک پولک مناسب داخل قالب در ته محفظه‌ی پودر می‌گذاریم. اکنون به اندازه‌ی کافی پودر جوش‌کاری در محفظه ریخته و فتیله را روی پودر قرار می‌دهیم. حال باید فتیله را به کمک فندک روشن کرد. پس از چند لحظه شعله‌ی فتیله به توده‌ی پودر جوش می‌رسد و آن را به طور ناگهانی شعله‌ور می‌کند و عمل جوش‌کاری انجام می‌گیرد.

اموزش سیستم دوربینهای مداربسته

اموزش سیستم دوربینهای مداربسته

سیستم دوربین مداربسته سیستمی است که در آن ازیک مدار بسته برای اتصال دوربین‌ها به نمایشگر استفاده شده. در واقع تفاوت یک سیستم مداربسته با یک سیستم انتقال تصاویر تلوزیون در طریقه انتقال تصاویر است. در سیستم انتقال تلویزیون تصاویر انتقال تصاویر به صورت باز صورت می‌گیرد و امکان دریافت تصاویر به صورت آزاد وجود دارد حال آنکه در یک سیستم مداربسته تصاویر در مداری خاص به نمایشگرهای محدودی انتقال پیدا می‌کنند.

کاربردهای سیستم مداربسته

به طور حتم بزرگترین کاربرد سیستم‌های مداربسته در کابردهای امنیتی است اما با گسترش این سیستم‌ها استفاده از آنها هر روز در قسمت‌های مختلفی گسترش می‌یابد. در زیر به چندین نمونه از کاربردهای خاص این سیستم‌های اشاره می‌کنیم:

* نظارت بر ترافیک بر روی پل‌ها

* ضبط تصاویر در اجاق کیک پزی برای جلوگیری از ایجاد مشکل در حین پخت

* سیستم موقت سنجش سطح ترافیکی شهر

* استفاده از قابلیت ضبط Time lapse برای انیمیشن‌های خمیری

* استفاده در ورزشگاه برای دیدن بهتر صحنه‌های بازی

* استفاده در اتوبوس‌ها برای جلوگیری از خرابکاری

* استفاده در باغ وحش برای کنتل دائم حیوانات

این لیست را می‌توان با صدها کاربرد دیگر دوربین‌های مداربسته پر کرد.

 دوربین

نقطه شروع برای بررسی یک سیستم مداربسته دوربین مداربسته است. دوربین وظیفه دریافت تصاویر و تبدیل آنها به سیگنال‌های ویدئویی را دارد. دوربین‌ها با تمام تفاوت‌ها در مدل دارای قسمت‌های مشابهی هستند. به تصویر رو به رو توجه کنید.

در تصویر رو به رو قسمت‌های مختلف یک دوربین‌ها مانند lens (لنز), Focus adjustment (تنظیم فوکوس), Iris adjustment (تنظیم زاویه), Camera (دوربین), BNC plug (ورودی BNC), Main lead (تغذیه).

در واقع تمام دوربین‌ها دارای لنز با قابلیت تنظیم فوکوس و زاویه تصویر نیستند ولی بسیاری از آنها این قابلیت را دارند. ورودی BNC به کابل کوآکسیال متصل می‌شود.

مانیتور

مانیتور وظیفه نمایش تصاویر ضبط شده به وسیله دوربین مداربسته را بر عهده دارد. مانیتور یک سیستم مدار بسته می‌تواند یک تلویزیون یا یک مانیتور باشد که تفاوت آنها در نوع ورودی آنهاست. برای تلویزیون باید از ورودی آنالوگ استفاده کنید اما مانیتور باید با سوکت VGA به تقسیم کننده وصل شود.

تصویر زیر یک مانیتور را در ساده‌ترین حالت نمایش می‌دهد:

 

ساده‌ترین سیستم مداربسته

ساده‌ترین سیستم مداربسته تنها از بخش‌های اصلی تشکیل شده یعنی دوربین, مانیتور و کابل رابط. کابل تصویر دوربین بدون هیچ واسطه و به طور مستقیم به دوربین وصل می‌شود. چنین سیستم تنها قابلیت مشاهده تصاویر را از یک دوربین و برای یک نمایشگر فراهم می‌اورد و امکان بازبینی تصاویر نیز وجود ندارد.

 

قدم بعدی امکان نمایش چندین دوربین با یک مانیتور بود. این امکان با استفاده از یک سويچر در سیستم به وجود می‌آید. سوئیچر این امکان را برای شما به وجود می‌آورد تا تصویر چند دوربین را به طور مجزا بر روی مانیتور ببینید. سوئيچر همچنین می‌توانست این امکان را فراهم کند تا صدا نیز از دوربین دریافت شود (البته در صورتی که دوربین دارای میکروفن بود). یکی از معایب سوئیچر وقفه نمایش تصاویر در زمان عوض کردن تصویر بود. در سیستم‌های قدیمی تنها دوربینی که در آن لحظه در حال نمایش بر روی مانیتور بود روشن بود و بقیه دوربین‌ها خاموش می‌ماندند (چون امکان ضبط همه تصاویر باهم وجود نداشت) بنابراین در زمان تغییر تصاویر مدتی طول می‌کشید تا دوربینی که تازه روشن شده بود تصویر درستی را ارائه دهد.

با این حال این سیستم بسیار ارزان بود و نصب آن هیچ پیچیدگی نداشت.

سیستم مدار بسته با امکان نمایش چهار دوربین بر روی یک مانیتور (مانیتور و سوئیچر مشترک نمایش داده شده‌اند)

 

تغذیه دوربین‌ها

در یک سیستم مداربسته تغذیه دوربین‌ها می‌تواند به صورت انجام گیرد. تغذیه مرکزی و تغذیه مجزا. هر یک از این روش‌ها دارای مزایا و معایب خاص خود هستند.

سیستم تغذیه مرکزی این امکان را برای شما به وجود می‌اورد که تغذیه همه دوربین‌ها را از یک محل کنترل کنید. همچنین شما می‌توانید برای دوربین‌ها از یک UPS استفاده کنید. اما عیب بزرگ آن این است که در صورت بروز عیب در منبع تغذیه همه دوربین‌ها از  کار می‌افتند. همچنین در صورت بروز اتصالی ممکن است منبع تغذیه اصلی آسیب ببیند و در این صورت باید هزینه بیشتری را بپردازید. در چنین سیستمی همچنین طول کابل کشی نیز افزایش می‌یابد چراکه باید از هر دوربین یک سیم تغذیه هم به منبع تغذیه (که معمولا در محل نمایش تصاویر قرار دارد) برود.

در سیستم تغذیه مجزا برای هر یک از دوربین‌ها یک منبع تغذیه مجزا در نظر گرفته می‌شود. در این حالت در صورت بروز مشکل تنها همان دوربین از مدار خارج میذشود و یا یک منبع تغذیه آسیب می‌بیند. عیب بزرگ چنین سیستمی عدم امکان کنترل تغذیه دوربین‌ها از یک محل است.

ضبط تصاویر

مرحله بعدی تکامل یک سیستم مداربسته امکان ضبط تصاویر است. در گذشته برای ضبط تصاویر از یک Video Recorder استفاده می‌شد که به طور مجزا به سوئیچر وصل شده و تصاویری را که بر روی مانیتور نمایش داده می‌شد را ضبط می‌کرد.

 

 امروزه DVRها و سیستم‌های Stand alone این امکان را به شما می‌دهند که تمامی کنترل‌های مربوطه را به اضافه امکان ضبط تصاویر با یک دستگاه به دست اورید که باعث کاهش نسبی هزینه, پیچیدگی و حجم سیستم مداربسته می‌شود.

سیستم های درب بازکن اتوماتیک

سیستم های درب بازکن اتوماتیک جهت رفاه بیشتر و همچنین با اهداف حفاظتی و امنیتی در مکانهای مختلف بر روی انواع گوناگون درب ها مانند درب گاراژ - درب حیاط – درب ورودی ساختمان و حتی درب اتاق های ساختمان (برای افراد معلول) نصب و مورد استفاده قرار می گیرد . بعد از نصب این سیستم ها می توان تنها با فشار دادن شستی روی یک ریموت کنترل از فاصله مناسب درب را باز و بسته کرد و یا با نصب سنسورهای خاصی هنگام عبور و مرور در را به طور اتوماتیک باز و بسته کرد . انواع مختلف درب هایی که این سیستم ها را می توان روی آن نصب کرد به قرار زیر است :

§ درب های کشویی (ریلی) (Siliding Door) : این دربها یک تکه بوده و روی ریلی در پایین درب لغزیده و به چپ و راست حرکت می کنند

§ درب های لولایی (Swing Door) : دربهایی هستند که به صورت دو لنگه یا تک لنگه حول یک لولا حرکت افقی دارند.

§ درب های چند تکه (Sectional Door) : این درب ها به صورت تکه های افقی روی هم قرار می گیرد و هنگام باز شدن به بالا حرکت کرده و سپس 90 درجه چرخیده به موازات سقف قرار می گیرند.

§ درب های یک تکه چرخان (Tilt Door) : این درب ها به طور یکپارچه با حرکت عمودی حول دو نقطه در طرفین چرخیده و به موازات سقف قرار می گیرند .

§ درب های کرکره ای (Roller Door) : این درب ها با چرخیدن حول یک محور در بالا جمع می شوند . ( مانند کرکره های مغازه ها )

برای باز و بسته کردن انواع مختلف درب ها سیستم هایی با مکانیسم های متفاوت طراحی شده است ولی اکثر سیستمها از نوع الکترومكانیکی می باشند. قسمتهای اصلی یک سیستم درب باز کن اتوماتیک با مکانیسم الکترومكانیکی را به صورت زیر است:

1- موتور الکتریکی

2- قسمت مکانیکی یا گیربکس

3- برد الکترونیکی

4- تجهیزات ایمنی

5- شستی های كنترل دستی

6- ریموت کنترل

اكنون به شرح قسمتهای فوق می پردازیم:

1- موتور الکتریکی :

در اکثر موارد برای سیستم های در باز کن اتوماتیک از موتورهای تکفاز استفاده می شود . این موتوها باید قابلیت چپگرد راستگرد شدن داشته باشند لذا از موتوهای تکفاز با دو سیم پیچ مشابه استفاده می شود که باسری قرار گرفتن یک خازن با هر کدام از سیم پیچ ها می توان جهت حرکت موتور را تغییر داد . معمولا 4 سیم از موتور خارج می شود که یک سیم به عنوان ارت و دوسیم دیگر به دو سر خازن وصل می گردند ویك سیم مشترك میباشد.تمام سیمهای موتور در انتها به ترمینالهای مدار الکترونیکی وصل میشوند . این موتورها در توانهای 50 وات تا 1000 وات برای درب های مختلف از نظر اندازه و وزن مورد استفاده قرار می گیرد . تنها در مورد درب های دو لنگه از دو موتور استفاده می شود ولی در بقیه موارد یک موتور مورد استفاده قرار می گیرد . نکته ای که باید در مورد کار موتور توجه نمود اینست که کار یکسره و مداوم موتور در این سیستم ها باعث داغ شدن موتور و آسیب دیدن آن می شود. لذا باید از باز و بسته کردن پشت سرهم درب بدون وقفه اجتناب کرد .

2- قسمت مکانیکی یا گیربکس :

بدلیل کافی نبودن نیروی یک موتور معمولی تکفاز برای باز و بسته کردن در باید توسط یک سیستم مکانیکی نیروی آن را افزایش داد . معمولا برای این کار از جعبه دنده ( گیربکس ) استفاده می گردد . پس از افزایش نیرو نحوه انتقال آن به درب بستگی به نوع درب داردو به روش های گوناگون صورت می گیرد . برای درب های ریلی ( کشویی ) نیرو توسط یک چرخ دنده از محور محرک مکانیکی به دنده های شانه ای نصب شده زیر در منتقل می گردد . در مورد درب های یک تکه که به طور عمودی باز و بسته می شوند ( Tilt Door ) و درب های تکه ای ( Sectional ) نیرو توسط زنجیر یا تسمه انتقال می یابد و برای درب های تک لنگه یا دو لنگه ( Swing Door ) توسط بازوهایی درب باز و بسته می گردد . در بعضی از مدل های ساخته شده برای درب های دو لنگه یا تک لنگه (Swing Door) سیستم گیربکس عبارت است از یک پیچ حلزونی و مهره متصل به آن که با چرخش پیچ و حرکت مهره در باز و بسته می شود .برای این که بتوانیم در مواقع لزوم (برای تنظیم هنگام نصب یا در موارد قطع برق) درب را به صورت دستی باز وبسته نماییم باید محور گیربکس را خلاص کنیم. در سیستمهای در بازكن بازویی این كار توسط آچار آلن كه در محل مربوطه روی قسمت موتور – گیربكس قرار داده و چرخانده میشود انجام میگیرد. در سیستم های مربوط به درب های کرکره ای توسط سیم بکسل و در درب های یک تکه چرخان یا چند تکه (Tilt , Sectional) که دستگاه اصلی روی سقف نصب می شود توسط یک ریسمان آویزان انجام می گیرد. در سیستم هایی که برای درب های کشویی ساخته شده اند این امر توسط باز کردن درب کوچک روی دستگاه اصلی توسط یک سویچ انجام می گیرد.

3- برد الکترونیکی :

این برد جهت کنترل و تنظیم زمان حرکت درب به کار می رود و محل آن در سیستم های مختلف فرق می کند. به عنوان نمونه این برد در سیستم های درب های ریلی روی دستگاه اصلی و در سیستم های درب های لولایی به صورت جداگانه در یک تابلو در کنار در نصب می گردد .

4- تجهیزات ایمنی :

برای اینکه از آسیب رسیدن به افراد و وسایل نقلیه هنگام حرکت درب جلوگیری شود باید از تجهیزاتی استفاده نمود که هم حرکت درب را اعلام کند وهم در صورت عبور فرد یا وسیله ای هنگام حرکت درب آن را به نحو مناسب متوقف نماید یا باز کند. معمولا برای این منظور از تجهیزات زیر استفاده می شود:

1- سنسورهای مادون قرمز (Photo Cell) (Beam Sensor) :

این سنسورها که اصطلاحا چشمی نیز نامیده می شوند دارای دو قسمت جداگانه فرستنده (TX) و گیرنده ( RX ) می باشند .یك جفت ازاین سنسورها (گیرنده و فرستنده) در بیرون و یك جفت دیگر در فضای داخل در دو طرف در روبه روی هم نصب میشوند . حداقل ارتفاع نصب 25 سانتی متر می باشد و آن ها را در محل هایی که امکان نصب روی دیوار نباشد بر روی پایه های خاصی نصب می نمایند طرز کار سنسورها به این صورت است که دستگاه فرستنده ( TX ) نور مادون قرمز را توسط یک دیود گالیم آرسنید تولید و پخش می کند. این اشعه توسط یک فتودیود روی گیرنده ( RX ) دریافت می گردد . معمولا یک دیود LED روی گیرنده قرار دارد که وقتی اشعه دریافت می شود

خاموش است . در صورت عبور فرد یا وسیله نقلیه ای از بین این دو قطعه و قطع شدن اشعه عبوری ،LED روی گیرنده روشن می شود و یک رله که روی گیرنده وجود دارد تحریک می شود . کنتاکتهای رله به مدار کنترل روی برد الکترونیکی متصل میشوند و به این وسیله برد می تواند دستور لازم را برای توقف درب (اگر در حال بسته شدن باشد) یا باز شدن درب را بر طبق تنظیمات انجام گرفته روی برد به موتور دستگاه صادر نماید.

5- شستی های کنترل دستی :

این شستی ها عبارتند از یک شستی باز و یک شستی بسته ( STOP ) که جهت حرکت در برای باز و بسته شدن و یا توقف آن در صورت نبود ریموت کنترل استفاده می شوند البته باید شستی STOP را در محل مناسبی در دسترس نصب کرد تا در مواقع اضطراری برای متوقف کردن در از آن استفاده کرد . شستی بسته STOP در داخل نصب میشود و شستی باز استارت معمولا به صورت سوئیچی است و با یک كلید مانند کلید درهای معمولی می توان آن را باز کرد (با جا دادن سوئیچ در محل مربوطه و چرخاندن آن کنتاکت باز آن بسته می شود ) و در بیرون نصب میگردد.



6- ریموت کنترل :

برای کنترل از راه دور سیستم درب بازکن اتوماتیک معمولا از یک فرستنده رادیویی کوچک دستی استفاده می شود که به آن ریموت کنترل ( REMOTE ) می گویند . بر روی ریموت شستی های فشاری وجود دارد که برای باز وبسته کردن یا توقف در از آنها استفاده می گردد . دستگاه ریموت به همراه آنتن و کارت رادیویی گیرنده روی برد الکترونیکی اجزای ارتباط رادیویی دستگاه را تشکیل می دهند.

نمونه سوال امتحانی کارگاه سیم کشی1و2

1-    چرا باید نکات ایمنی را رعایت کرد ؟

2-    هدف از حفاظت الکتریکی را بنویسید .

3-    فازمتر چیست و اجزاع آن را نام ببرید .

4-    انواع اتصالات را نام ببرید .

5-    فرق کلیدهای تو کار وروکار را بنویسید .

6-    اگر جای ولتاژ ACوDCدر مدار اف اف اشتباه وصل شود چه اتفاقی می افتد ؟

7-    فیوز های کند کار برای چه مصارفی بکار میرود ؟

8-    انواع لوله خم کن را نام ببرید .

9-    انواع لوله های مورد استفاده در برق را نام ببرید .

10-  مزایای لوله های P.V.C را شرح دهید .

11-   نحوه بریدن لوله های فولادی را شرح دهید .

12-   چرا برای روشناعی و پریزها از انشعاب های جدا استفاده میشود ؟

13-  نقشی تک خطی سیستم کامل در بازکن را رسم کنید .

14- مطلوبست رسم مدار یک فتوسل جهت روشن کردن یک لامپ .

15-  مدار داخلی یک مهتابی رارسم کنید .

16- مطلوبست رسم مدار الکتریکی که یک لامپ را از سه نقطه کنترل کند.